ТЫВА ПОЭЗИЯНЫҢ ДЭЭЖИЗИ
Көвей хемнер кедээзинден чуглуп баткаш,
Хөглүг-омак шимээн-дааштыг ырлап чыдар,
Чойган, пөштүг мөөрүктерден эдектелген
Чодураалыг делгем улуг хемнер чедир
Эрте шагдан ызыгуурлуг малчын чоннуң
Эгээртинмес малдар сүрүү бүргеп шыпкан,
Торгу-маңнык хээзи дег каас чуртум,
Тодуг чоруум сенде болгаш, ынак-тыр мен.
Чиндигир көк көктүг-шыктыг шынааларда
Аъттыг кижи көзүлбейн баар терең сиген,
Чиргилчинниг делгем улуг ховуларда
Алдын өңнүг далай ышкаш арбай-тараа
Чымчак, таптыг чывар салгын аайы-биле
Чындыңнадыр өрү, куду чалгып чыдар.
Күжүр чуртум, чараш чуртум, байлак чуртум,
Күштүг чоруум сенде болгаш, ынак-тыр мен.
Эрткен кижи мактап ханмас элбек аңнар
Эзим, каскак, каъттар, сыннар шыва берген:
Өөр-өнер чараш кылдыр чыглып алган
Өрү-куду шуужуп турар магаданчыг,
Аңгыр, казы, айлаң-кужу дүне-хүндүс
Амыранчыг аян ырын ырлажып кээр
Эртинелиг эки чуртум, хөглүг чуртум,
Эрес-омаам сенде болгаш, ынак-тыр мен.
Степан САРЫГ-ООЛ, Тываның улустуң чогаалчызы.
