ОРАЙ КҮС
Сыннар сирти кырлаңнарны
Сыраан ышкаш, хыраа бызаан.
Ажык шөлге салгын эстеп,
Ажыңнадыр арным шоңган.
Соок-даа бол, шудургумдан
Чоруум улап чоруп ор мен.
Сарыг бүрү истерим хөөп,
Саарылдыр бадып-ла тур.
Сөөлгү бүрү сыптан үстүп,
Бөөлденип черже дүштү.
Ону көргеш, назынымның
Орай күзүн далаштырбаайн.
/ Бүрбү СЕРЕН.
