Кара-Талды сактырымга...
Чылдың часкы үези. Хек уяранчыг үнү-биле Улуг-Хемни кежилдир эде бээр. Үнү тааланчыг, дыңнаксанчыг. Бо-ла болгай, Кара-Тал суур чоогу, малчын кодан турлаа-дыр ийин. Ада-ием аңаа чурттап чораан.
Барыксаанда барбайн канчаар,
Баглап каанда, турбайн канчаар,
Өөренгенде, черим херек,
Өртеп каанда, доруум ында.
Ынчан Чаа-Хөлге 10-гу класска өөренип турган мен. Шынап-ла, школага өөренип тургаш, кедергей чаныксаар, элдеп чүве.
Кара-Талды долгандыр ногаан шык, одар-белчиирге-даа чедер оран. Элдептиг чүве, бо хире назылап чурттап келгеш, суурум дугайында сактыышкыннарым дүүн чаа дег сагындырар.
Кара-Тал Чаа-Хөл, Улуг-Хем кожууннарга үлегерлиг суурларның бирээзи турду. Аңаа корум-чурум эки, эзирик кижи шуут чок. Эге школа, садыг, клуб ажылдап, шөлде аныяктар хол бөмбүүн ойнап турар. Чоогунда тевектээн, мячик ойнаан уруг-дарыг хөй. Хөглүг-ле.
Аныяк шаам чырыткызы –
Аянныг суур Кара-Талым.
Сактып-бодап, магам ханмас,
Сагыжымда чыдып калдың, Кара-Талым.
Валерий Кара-оол.
Күш-ажылдың хоочуну.
