Баштак чугаалар

– Оглум! Дүүн чүге школа барбаан сен? – деп, авазы оглун кончаан. – Мен башкымга белек кылып турдум. – Кандыг белек? – Дүүн башкымның төрүттүнген хүнү турган. Ынчангаш менден дыштанып алыр ыйнаан деп шиитпирледим. Мен дүдүк быштакка дыка ынак мен. Чүге дээрге соодукчуну ажыдыптарымга-ла, ол менче карак базып туруп бээр-дир. Херээжен кижи садыгже долгапкаш: – Экии! Өөм ээзи меңээ белек кылдыр силерден кухня херекселдери садып алган. Ынчалза-даа ында далган-өер чок болду. – Ону ол боду ужулдуруп каапты. – Эжим, мээң сеңээ ынакшылымны илередиринге кандыг-даа кайгамчык чараш сөстер четпес-тир. – Ынакшылыңны акша-биле көргүзүп бер, ынчан кандыг-даа сөстүң херээ чок. “Шын” №40 2025 чылдың октябрь 16